得病后就再也起不了床。比喻得病后病情一天天恶化,终至死亡。
宋·洪迈《夷坚乙志·光禄寺》蒋安礼为光禄丞,斋宿寺舍,因喷嚏,鼻涕堕桌上,皆成小木人,雕刻之工极精,揽取之则已失矣,顷之复尔。凡堕木人千百,蒋一病不起。”
大崽又得个伤寒,~。(周立波《山乡巨变》)
Learn the next connected idiom: 一病不起 (yī bìng bù qǐ) → 起早贪黑 (qǐ zǎo tān hēi)
Want to explore more random idioms? Try our 🎲 Chinese Idiom Generator